520 kilometers, 275 teams, een doel: Zoveel mogelijk geld ophalen om het leven van kankerpatienten draaglijker te maken. Dat is de Roparun!

Esther deed mee in Team 026 Defensie Materieel Organisatie. Dit team bestaat uit 24 deelnemers: lopers, fietsers, chauffers, masseurs en catering.

Na een voldane 40 uur estafette lopen, finishte het team zonder uitvallers op de coolsingel."

Kijk hier voor leuke foto's en het report.

Samen met Brent en de mede Roparunners verscheen ik aan de start van de halve marathon. Deze week zware verkoudheid gehad, de neus nog steeds niet helemaal vrij. Wel goed gelopen, maar geef mij maar de bossen!

"Om ons heen is het wijds, lage groene begroeiing (max 3m), rood zand, ~8000 bewoners en onze compound bevindt zich aan de zuidelijk rand van het dorp. De mensen hier wonen in tijdelijke hutjes gemaakt van gebogen takken als tentstokken en bedekt met doeken, plastik, etc tot stenen huisjes met een dak van golfplaten. Alles is zand, geen enkel stukje verhard of iets wat erop lijkt, maar omdat het hier toch nooit regent oogt het eigenlijk best netjes.

De mensen leven hier van kamelen en geiten, zijn arm maar super vriendelijk en niet opdringerig als je over de markt loopt (zoals ik wel had verwacht). Van het gevaar voel je hier (idd) niets en na alle inleidende gesprekken snap ik nu ook eindelijk een beetje hoe de situatie eruit ziet en dat het toch echt gecompliceerd is en zal blijven. Leger tegen bevrijdingsrebellen plus ook nog allerlei verschillende clans die elkaar en hun eigen subclans aanvallen. Niet dat het dagelijks drijgend geweld is maar het vormt de mensen hier wel. Ze zijn wat egoistisch en niet echt begaan met elkaar. Ik heb natuurlijk niet zo heel veel met de gewone bevolking te maken als Log maar de verpleegsters en artsen vertellen ons wel dat de mensen soms bang zijn en niet altijd eerlijk antwoord durven te geven, zelfs hun staff. Ikzelf merk dat misschien ook wel een beetje maar bij mij komt dat man-vrouw verhaal er natuurlijk ook nog bij.

Maar ik moet zeggen, het is echt super leuk om die mensen te leren kennen, grapjes te maken, hun gezeur aan te horen en met hen samen te werken. Er zijn hier ook een paar uit de hoofdstad die dan een net weer hogere ‘status’ hebben dan de lokals maar echt pienter zijn en echt prettig in de samenwerking. Dus al met al, gaat dat allemaal wel lukken... al heb ik natuurlijk nog maar een fractie van alles gezien wat bij mijn werk hoort!"

Kijk hier voor leuke foto's

Met Brent verscheen Esther aan de start bij de Midwinterrun 2010. Een bijzonder leuke orientatie race die op de Veluwe zou plaatsvinden...

Ook in 2008 deden Brent en Esther samen mee aan deze race. Heel bijzonder dit jaar was het laagje sneeuw dat het land bedekte, dit gaf een mysterieus beeld!

Kijk hier voor leuke foto's en het verslag van deze tocht

Wat een deceptie en wat een geluk! Vanochtend heel vroeg opgestaan... klaar om naar Kasterlee af te reizen! Ja wij wel, maar de weg niet! Met 50 km/u rijden we op de snelweg, wat is er een dik pak sneeuw gevallen! De start gaan we nooit op tijd halen... We besluiten rechtsomkeert te maken en de langlaufs onder te binden.

Vanaf huis zijn we naar de Haagse Bosjes gelanglaufd, dat zorgde voor nogal wat hilariteit bij zowel de Hagenezen als bij touristen. Daarna over het landgoed Clingendael, via de Waalsdorpervlakte naar natuurgebied Meijendel. Over het strand langlaufen was ook erg bijzonder! Het werd net hoog water, en dat betekende dat de zee de sneeuw aan het opslokken was. Via de stedelijke route terug naar het Binnenhof en uiteindelijk ‘geland’ in onze stamkroeg De Paas.

Het is wat langer stil geweest in dit hoekje, excuses...

Zoals eerder dit jaar bleek, zal team Fast vanaf nu een tijdje in een nieuwe formatie door het leven gaan. Inga vertrekt per 29 november voor een negen maanden naar Ethiope om daar voor Artsen zonder Grenzen aan het werk te gaan... en dat betekent dus helaas een kleine pauze voor de AR-avonturen. Mochten jullie dus nog een leuk maatje weten voor Esther, CV en brief kunnen per direct op onderstaand e-mailadres ingediend worden! :-)

Om de leuke tijd voorlopig goed af te sluiten wilden we natuurlijk nog een 'laatste' wedstrijd gaan doen... en dat werd er gelukkig meer dan een. Begin oktober hebben we deelgenomen aan de Veluwe Classic en nu dus eind november aan de Fysius IQ. Allebei hele leuke wedstrijden, allebei 'laatste' wedstrijd waardig!

Kijk hier voor de foto's en het verslag voor onze wel twee keer 'laatste' race.. ;-)

...en wie weet, misschien gaat er op deze site nog een blog bijgehouden worden over de belevenissen van Inga in the middle of nowhere..

Ruim 1,5 week geleden deden Esther en Patrick mee aan de Outdoor Challenge in de buurt van Eindhoven. Het was alweer de 7e editie van de grootste Adventure Race die de Lage Landen rijk is. Het was voor die twee een leuke en vruchtbare dag en met een 1e plek in het mixed en een 9e in het overall klassement. Proficiat!

Patrick zal hopelijk ook in de toekomst met alle plezier een afwezig teamlid gaan vervangen... ;-)

Kijk hier voor leuke foto's en het verslag van dit leuke dagje buiten zijn.

De afgelopen twee dagen was het weer tijd voor de voorjaarsklassieker in AR-land, de Malheur Raid XL in Belgie. Het weer was schitterend, het parcours uitdagend en het nieuwe tijdelijke teammaatje een leuke partner in crime! Al met al was het een super leuke wedstrijd en met een 2e plek in het Nederlandse klassement en een 5e plaats overall kunnen we terugkijken op een geslaagd avontuur!

Iedereen wederom hartstikke bedankt!

Kijk hier voor leuke foto's en het verslag van die (lange) dag!

Helaas gaan lichaam en geest niet altijd hand in hand. Na het maken van allerlei nieuwe plannen en een leuke start van het seizoen bij de Raid Vert, zegt Esthers knie sinds juist die wedstrijd 'nee, ik heb geen zin meer, ik houd het voorlopig voor gezien!'. Ja, shit, ja. Rust, onder het mes, meniscus weer netjes maken en hopen dat het allemaal voorspoedig gaat verlopen...

Dus, geen Malheur Raid XL, geen Raid74, geen Adventure Trophy. Gelukkig komt het mooie weer eraan en, zoals de dokter vroeger ook al zei, als je ziek bent mag je wel allemaal lekkere ijsjes eten! Dat is ook wat waard, toch?!

Zoals jullie waarschijnlijk hieronder gezien hebben, is team FAST begin deze maand weer officieel op actief gegaan. Bij de Raid Vert stonden ook Esthers man Brent en zijn maatje Eelco aan de start als de 'Gastonies'. Lachend kwamen zij over de finish!

Ook voor hen was het een super leuke dag, Rene wederom bedankt voor deze en de overige mooie foto's!

En bij deze ook dank aan onze sponsor Hans Struijk... ook Brent is er hartstikke blij mee! :)

Afgelopen weekeind was het tijd voor onze eerste wedstrijd van het jaar, de Raid Vert!

Uren en uren rijden, helemaal naar de oostelijke uithoeken van de Belgische Ardennen, naar he kleine plaatsje Steinbach. Daar vond de alweer derde editie plaats van de Raid Vert. Jan Willem en zijn team hebben erg hun best gedaan en het was wederom een erg leuke race... bedankt voor de leuke uurtjes buiten spelen!

Hier vind je ons verslag.

Trainen en wedstrijden zijn leuk, maar na alle inspanningen van vorig jaar hadden we even een pauze nodig, zowel ons lichaam alsook ons hoofd. Sinds begin december zijn we van alles gaan doen, alles wat niets te maken had met strakke afspraken, schema's en andersoortige verplichtingen. Heerlijk, ook dat kan een doel op zich zijn waarbij je van het behalen ervan uitermate kunt genieten! ;-)

Tja, uiteindelijk gaat er toch weer iets kriebelen, beginnen de overtollige kilo's te knagen en de mooie natuur te lonken. De trainingskleren zijn uit de kast gehaald, de eerste verkennende (loop)stapjes zijn gezet, het overzicht met plannen is bijgewerkt en de zin begint terug te komen, leuk!

Tot gauw weer eens!

Allereerst een gelukkig 2009 met een boel plezier en leuke dingen. Geniet ervan!

Om het jaar te beginnen met het waarmakenn van de goede voornemens: inmiddels (eerlijk gezegd: eindelijk) staan de foto's van de XPD op de site. Het zijn er redelijk wat, voor ons allemaal even mooi, voor jullie misschien wel een leidraad ter inbeelding van het verloop van onze dagen daar. Klik hier voor veel kijkplezier!

..zak chips en glaasje wijn binnen handbereik: zo gaan wij het einde van het jaar tegemoet! (Wij vinden dat we dat wel verdiend hebben... :)

Portugal was leuk! We hebben veel gelachen, veel plezier gehad, onze begeleiders waren de besten en het afzien is al bijna weer vergeten.

Bij deze willen we iedereen bedanken voor al die leuke berichtjes op het blog en de bemoedigende mailtjes! Op sommige momenten waren zij een steuntje in de rug, op anderen brachten zij een glimlach op ons gezicht; maar altijd zorgden zij ervoor dat we nog beter ons best gingen doen!

Bedankt!

Een uitgebreid verslag is nog in de maak, foto's zijn binnenkort op deze site te vinden.

En een blog bijgehouden door onze persoonlijke filmmaker Florenz!
fastdart.blogspot.com

Een paar dikke tranen rollen over Esthers wangetjes: 'Inga, het gaat echt niet, ik denk dat ik uit de race moet stappen'. Na vier uur, de langste vier uur van haar leven, nemen we noodgewongen het besluit de rest van het deelnemersveld vaarwel te zeggen.

Na een week van verkoudheid, sniffen en een hoestje hadden we besloten toch maar af te reizen naar Malmedy om deel te nemen aan de NAAC. De laatste 2-persoonswedstrijd van het jaar wilden we niet graag laten schieten; het zou een mooie afsluiter zijn van dit lange en intensieve trainingsseizoen. Maar helaas, het lichaam kan de geest niet altijd bijbenen!

Het waren wel vier leuke uurtjes in een super mooi gebied plus nog wat peddelplezier en een enkel keerwatertje... Orga, bedankt voor de lift terug!!

Zoals eerder gezegd draaien de voorbereidingen voor Portugal op volle toeren. Het eerste stukje verkenning (= lees elkaar wat beter leren kennen) is achter de rug en ik moet zeggen dat al zal de bonte mix van mensen zijn naam geen eer aan doen, FAST DART gaat wel een gezellige tijd tegemoet! :) De roadtrip is in de planning incl. luxe camper met 4-persoonsbed (?!), vrachtwagenstuur met draaiknop, slechte films, goede muziek en flauwe grappen... nou, wat wil een mens nog meer!

De eerste echte bijeenkomst ond plaats op zondag, 19 oktober. Team Malheur had een leuke Trikke-training georganiseerd. Leuk? Trikke is niet leuk, laten we dat even voorop stellen! En nou hoorden we ook nog dat Wim toch ook echt zo'n ding heeft aangeschaft!! Waarom?? Hij hoeft zeker niet bang te zijn dat wij hem er uit trikken, ik sjouw dat ding nog liever dan dat ik erop ga staan. Maar ach, smaken verschillen en om elkaar soepele heup- em kontbewegingen hebben hebben we wel kunnen lachen! Zijn er filmpjes van? Ik hoop het; misschien komen deze later nog boven water..

Daarnaast hebben we elkaar nog gezelschap gehouden bij een stukje looporientatie en heuvel- en bosverkenning op de MTB. Het kopje warme chocomel met slagroom na afloop mocht natuurlijk ook niet ontbreken. En omdat het het zo leuk was hebben we het weekeind erna meteen weer afgesproken...

... Vrijdagavond stond vooral in het teken van materiaalcheck, etappeverkenning, takenverdeling etc. Ray was maar al te blij met z'n grote ik-tover-alles-tevoorschijn-tas; we hadden er net zo goed een lijk in kunnen vervoeren zo mooi groot was ie. dat belooft wat voor later! zaterdag was dan weer eens een dag vol veel te veel plannen. De ochtend begon met een orientatieloopje in de befaamde Haagse bosjes, twee aan twee, de mannen met de kaart, de vrouwen als gezelschapsdier(/-dames?) erbij. Het was een mooie ochtend, lekker fris, vrolijke zonneschijn en veel volk. Daarna stapten we op de fiets voor een leuk verkenningstochtje langs de vele parken en de mooie duinen. Daar was weer een klein orientatierondje uitgezet, deze keer met de vrouwen aan het roer. Teamwork was hier het devies en na veel ge-ohh (wat-mooi!) en ge-ahh (kan-dat-hier?) kwamen we weer bij de fietsen.

Op, terug naar huis, want we liepen alweer achter op schema en er moest nog van alles gedaan worden. Auto inpakken (het leek wel een volksverhuizing), kortste route naar Bergschenhoek vinden, kajaks uitzoeken, fiets voor Niels klaarzetten en, hop, de boot in: dames tegen de heren! Plus Peter die ook graag even wilde laten zien hoe mooi je kunt varen in een K1! :) Een beetje spelen, een beetje verkennen en toen kwam Niels ons helpen door er een leuke twee uur durende kajaktraining tegenaan te gooien. Hoe ga je profiteren van elkaar, hoe help je elkaar, hoe stem je de haal beter op elkaar af... Echt leuk om te zien wat je met twee boten op het water allemaal kunt doen! Bedankt Niels, het was erg leuk!

Daarna wilden we eigelijk nog jumaren, nog skeeleren, nog ... een beetje veel van het goede. Dat gingen we dan toch maar bewaren voor de volgende keer...

Soms zijn ad hoc ideeen leuk, soms pakken ze gewoon goed uit en soms gebeurt er meer dan je ooit had durven hopen. Zo ook afgelopen weekeind. In een verwoede poging toch maar mee te kunnen doen met de selectie voor de G4 heb ik me opgegeven voor de selectie van het Duitse team toen bleek dat de inschrijving voor de Nederlandse versie al gesloten was. En ja hoor, ze bellen en zeggen dat ik mag komen, meedoen voor een plekje bij de laatste vier... in het weekeind van de eerste teamtraining voor Portugal. Ja, dat zijn afwegingen die je niet graag wilt maken! Uiteindelijk bleek het allemaal te combineren en kon ik zowel afreizen naar Wulfrath (bij Dusseldorf) als ook naar Belgie om Sven, Ray en Esther te ontmoeten voor een paar leuke trainingsuurtjes.

En, trouwens, mocht je benieuwd zijn: het is gelukt!! Ik ben door en zit bij de laatste 4 die in februari afreizen naar Eastnor Castle, Engeland, om daar een week lang te strijden om het begeerde plekje in de Land Rover tijdens de reis door Mongolie! Echt heel erg leuk, zoiets kun je zomaar winnen, deze kans krijg je zomaar, niet te bevatten... ik ga vechten, doen wat ik kan om deze kans niet aan mij voorbij te laten gaan!

En voor degenen die eigenlijk niet weten waar ik het over heb: Land Rover G4 Challenge en natuurlijk het bijpassende beeldmateriaal... geniet ervan!

FAST goes Portugal!!

De meiden van FAST hebben nieuwe plannen..

Samen met Raymond Beeren en Sven Platschorre van DART gaan we de Nederlands/Duitse eer verdedigen tijdens de XPD Portugal van 30 nov t/m 4 dec 2008. Het zal een leuke uitdaging worden voor de vier van ons. De dames voor het eerst een 4-persoons wedstrijd, voor het eerst 100u non-stop, voor het eerst samen met Ray en Sven. Maar, we hebben er zin in en gezien de ruime ervaring van Ray en Sven in meerdaagse races achten we ons zelf in goede handen!

Nu nog onderhandelen over de naam... Fast ft. Dart?? :)

Via updates op deze site houden we jullie op de hoogte van de vorderingen!

Na een leuke en qua wedstrijden iets rustigere zomerperiode stond er op 20 september eindelijk weer eens een wedstrijd op het programma: de alom bekende en altijd goed georganiseerde Outdoor Challenge! Na de lichte deceptie na de aflassing van de Terra hadden Esther en ik wel weer zin in een uitdaging... en we hebben genoten, echt waar.

De outdoor challenge is de drukste AR wedstrijd in Nederland, de inschrijving is binnen de kortste keren vol, veel nieuwelingen in de sport wagen zich aan deze uitdaging. Misschien wel omdat de organisatie in de studentenwereld te vinden is en zo veel naamsbekendheid verkrijgt. In ieder geval staat de OC voor een goede organisatie en een leuk opgezette wedstrijd. Dit jaar wederom met een XL versie, 17u genot in de omgeving van Valkenswaard, 15 teams, start om 12u 's nachts, finishen tegelijkertijd met de korte versie.

Wedstrijden korter dan 24u acht(t)en Esther en ik eigenlijk niet echt als ons ding, te snel, gemaakt voor de mannen... nou, we hebben het geweten: een keer vol gaan dan maar en, ja hoor, een treetje op het podium... het hoogste (!), wie heeft dat ooit durven denken/hopen/dromen?? ECht heel erg leuk om een keertje mee te maken... hoe leuk? Lees hier!

...wonderen zijn de wereld nog niet uit... :)

FAST, het begon allemaal bijna een jaar geleden. Twee vrouwen, samen, één droom, één doel. Het zou de Terra Incognita van 2008 worden. Een jaar lang specifieke voorbereiding, de juiste training, nieuwe vaardigheden verwerven op de meest uiteenlopende gebieden, kijken of het ons zou gaan lukken een wedstrijd als deze tot een goed en leuk einde te brengen.

Helaas is het lot (of misschien wel de goden) ons niet goed gezind en is dit doel begin deze week in rook opgegaan.. verdwenen, zomaar, pfoef, zoek.

Na een (vrouwen)avondje met onze 'vrienden' Ben&Jerry en buddy Rosé is onze woede getemperd, de teleurstelling overwonnen.. Traantje? nee, glimlach? alweer een kleintje.. het maken van de vervolgplannen is volop begonnen! Leuk, we hebben er zin in, we gaan niet bij de pakken neerzitten en gaan ons storten op andere avonturen, genieten van alles wat de wereld ons te bieden heeft.

De komende maanden dus even geen buitenlandavonturen: Nederland, maak je borst maar nat! ;)

FAST is glad to anounce...

Sinds deze maand is fietsenmaker Hans Struijk een nieuwe sponsor van team FAST!

Door hen zijn we van een geheel nieuw fietstenue voorzien en daarnaast kunnen we bij hen terecht voor al onze vragen op gebied van fietsen en aanverwant. We zijn dan ook erg blij met deze aanwinst!

Mochten jullie meer infomatie over Hans Struijk willen hebben kijk dan op hun website.

Het is hier fantastisch...

Ook dit jaar hebben we een week lang onder begeleiding van Europagaai mogen spelen op de Soca in Slovenie. Samen met Daniel, Patrick, Krista en Els hebben we veel plezier op het water beleefd, omringende bergen verkend, lekker gekookt en gezellig bij het kampvuur gezeten! Ook de tweede week op de Soca was vol verrassingen en heeft ons laten zien dat er nog veel te ontdekken valt. Jasper, Erik en Guillian: bedankt voor jullie goede instructies en leuke manier van lesgeven. Hopelijk tot volgend jaar!

Bedankt allemaal! Volg de link voor leuke foto's.

Been there, seen it, done it... de kop is eraf: Team FAST heeft haar eerste echte adventure race volbracht! :-)

Het was mooi, bosrijk, warm en voor ons gevoel soms eindeloos. Blij? Voldaan en ook wel een beetje trots! Het was een super leuke ervaring en had voor ons gevoel niet beter kunnen lopen. Natuurlijk valt er voor ons nog veel te leren en te ontdekken maar juist daar kijken we naar uit. Vol goede moed storten we ons nu op de voorbereidingen voor de volgende uitdaging, Kroatie in September.

Mocht je onze indrukken en ervaringen willen delen, bekijk dan de foto's en/of lees het verslag.

Pinksteren 2008, één van de mooiste weekeinden van dit jaar en wij mochten vertrekken richting Zuid-Belgie. Zon, zee, zilte lucht... nou, bijna dan... Het was in ieder geval 30u+ genieten van de schone natuur en het erg knap uitgezette parcours van Wim en Roel. 's Nachts met de kano op je schouder, heuvel op en heuvel af; hoeveel leuker kan het?! :)

We kijken vol voldoening terug op deze mooie dag. De 2e plek op het mixed podium als beloning en wederom erg leuke foto's van onze trouwe AR-vriend René. Foto's en verslag vertellen de rest van het varhaal!

'Als ik later groot ben dan ga ik trouwen met mijn prins op het witte paard, met een hele mooie koets en 6 grote, witte schimmels, in een kasteeltje hoog op de berg temidden van het grootse, wijdse heuvellandschap..'

..het einde van het verhaal en het begin van het sprookje is dat Esther sinds 3 mei als Vermeulen door het leven gaat: nog blijer, nog gelukkiger, nog stralender!

En ook zij leefden nog lang en gelukkig!

Zaterdag 19 april hebben Esther en Inga samen met een paar vrienden het 'echte' werk opgezocht: Eyserbosweg, Keuteberg, Cauberg... drie van de mooiste beklimmingen die ons landje te bieden heeft. Maar wat maakt deze nou zo mooi? Zijn het de witte verfleuzen op het asfalt op de lang(zam)e weg omhoog? Is het het achterwiel van je voorman waarvan elke omwenteling in slowmotion lijkt te gaan? Zijn het de honderden mensen langs de kant waar je de gezichten niet van ziet? Is het de echo van je eigen gehijg die het enige geluid in de oorverdovende stilte lijkt te zijn? Wie zal het weten... het mysterie van het klimmen, het blijft een raadsel..

..net zoals het Limburgse dialect in de Vaalse "Bayrische Bierstube" dat toch echt verdammt viel auf's Deutsche raus kommt..

Ondanks deze taalverwarring smaakten Wiener Schnitzel mit Pommes und Mayo uitstekend en kijken wij terug op een leuke dag vol nieuwe ervaringen. Op naar volgend jaar!

Ja, zou het dan toch gaan lukken, onze eerste adventure race van dit jaar??

Esther is weer bijna helemaal hersteld, Inga laadt wederom vol goede moed haar auto in en ... ja, ze gaan op weg, op weg naar België en haar mooie Adennen!

Resultaat: mooie bossen, kleverige modder, aprilse regen, een bijna onvindbaar CP7 en een gouden plak in het mixed klassement!

Lees hier meer over onze impressies van die nacht en dag...

Sinds een drietal weken hebben we er (weer) een hobby bij - er schijnt maar geen einde aan te komen... :)

Tja, adventure racen bestaat niet enkel uit een beetje fietsen en lopen. Enige behendigheid in een breed scala aan sporten, hobby's en activiteiten kan je menig stafrondje besparen.

Samen met het feit dat vooral ik vaker het stierenoog mis dan raakschiet en me bij elke misser voorneem daar verandering in te brengen, hebben Esther en ik besloten dit voornemen om te zetten in daden: bijna wekelijks zijn we te vinden bij HBSV Reinveld en krijgen les van Leo die ons ook deze mooie foto's toe heeft laten komen.

Zo te zien is Esther een natuurtalentje!

Op de planning stond eigenlijk ook de A-Track van 15 maart maar helaas kwamen we niet veel verder dan 'de drie windmolens langs de A12 die toch verbazingwekkend synchroon draaiden': Esther had een zware griep en probeerde zo haar eigen misselijkheid weg te praten... Mmmh, haar snel weer veilig thuisgebacht, in bed gestopt en laten vewennen door Brent.

Inga, om 7u 's ochtends weer voor haar deur en dus eigenlijk geen stap verder dan anderhalf uur geleden, moest toch op één of andere manier haar energie kwijt en bedacht toen maar de City-Pier-City in Den Haag te lopen. Ooit haar eerste halve marathon.

Het leverde haar een PR op van 1:40:08 op de 21,1 km plus een gezellig babbeltje met de onverwacht voorbij sprintende Maarten Bosch... waar je je AR maatjes niet overal tegenkomt!

In het weekend van 1 en 2 maart zijn we samen naar Luik gegaan... Ons eerste echte trainingsweekend. Raymond Beeren heeft ons hierbij heel fijn geholpen! Hij kent de omgeving op zijn duimpje en had een leuk nachtorientatie parcours uitgezet: CP'tjes in greppels, onder bruggen, in een mooi glooiend terrein. Daarnaast ook lekker gefietst en gesproken over tactische keuzes. We hebben de kaarten bekeken van wedstrijden waar hij aan mee deed. De kriebels beginnen al goed te komen! Een bijzonder goede leerervaring: ZORG DAT JE DE DOP OP DE VISSAUS DOET... elke autorit geniet ik nu nog na... :)

Na een leuke Malheur Raid XL van 2007 dachten Esther en Inga, 'Nou, dat was leuk, dat moeten we vaker doen! ...'

Twee meiden die het eigenlijk wel grappig vinden als ze ietwat viesjes worden, niet alsmaar als kippen zonder kop de weg kwijt raken, niet zeuren als de wallen onder de ogen steeds groter worden, de pijn in kont en voeten bijna ondragelijk is en die aan het einde van het verhaal eigenlijk tijdens het genieten van hun welverdiende reepje chocola kunnen concluderen: "Wat hebben we het toch gezellig, hè?!" :)

... dat vraagt haast om een vervolg... en dit is het dan! Veel plezier!