Hehe eindelijk is het weer zover!! Na een periode van 3 maanden relatieve rust staan we voor de eerste uitdaging van 2009, de ‘Raid Vert’. We komen hier onze titel verdedigen, vorig jaar waren we als eerste geeindigd bij de mixed teams.

Na onze race in Portugal waren er nogal wat dingen stuk, verroest, in de hoek verwaarloosd. Allereerst was de taak om de MTB’s weer helemaal fit te krijgen. Met veel hulp van Hans Struijk fietsen zijn onze stalen rossen helemaal tip top... de kaartenstandaards en insteekhoezen weer gerepareerd en we zijn er klaar voor.

De nodige trainingen vooraf en onze conditie is weer redelijk op peil. Om eens een keer vooraf duidelijk te maken wie de beste kwaliteiten heeft op boogschietgebied, meten Inga en ik ons op het wedstrijdcircuit van HBSV Reineveld... Inga is met een score van 98 ten opzichte van 94 duidelijk de beste boogschieter dus ook dat is vooraf bepaald ;-)

Een kleine analyse van onze vorige voorbereidingen heeft ons wederom doen inzien dat we echt op tijd in de auto moeten stappen en we zijn dan ook ruim voor tijd aanwezig om de laatste details te finetunen. Fietsjes klaar, tassen gepakt, klaar voor de start!!

Zo aan het begin van het jaar zijn er leuke teams verschenen aan de start. We zien meteen dat het een zware wedstrijd gaat worden. Houden we ons in en sparen we onszelf of gaan we vol aan de bak. Inga’s gezicht spreekt boekdelen: we gaan er vol voor en dat zou ik weten ook!

De eerste etappe is een avondproloog. Dit is een orientatie-etappe over zo’n 11.5 km door de heuvels van Steinbach. Ook al hebben we hier vorig jaar ook gelopen, het parcours is anders. Er zijn 6 punten die we moeten bezoeken, en we besluiten te starten met het makkelijke deel. Hier merk ik meteen dat Inga echt volle bak wil gaan en al hijgend proberen we team Gastonies (Brent en Eelco) en team XBionic Mixed (Elwin en Monique) de loef af te steken... Dat lukt ons best aardig tot we ons vergissen in het 3D plaatje. De korste weg is inderdaad over een heuvel dwars door het bos... maar de snelste is toch echt in een omweg ernaast! Deze inschattingsfout betekent dat we enkele minuten later dan hun over de finish komen en Brent kan het niet nalaten een grote grijns op zijn gezicht te hebben...

Mijn grote probleem bij wedstrijden met avondproloog is dat we eindelijk gestart zijn, alle radartjes in mijn hersenen op volle toeren draaien, de adrenaline door mijn lijf stroomt en ik nu moet gaan slapen... Morgenochtend om 7:00 gaat de wekker en om 9:00 zal deel 2 van de wedstrijd aanvangen. Zoals gewoonlijk heb ik de wedstrijd in mijn slaap al tien keer gelopen en als de wekker eindelijk gaat, ontvang ik een veel te opgewekt GOEDEMORGEN van mevrouw Inga Lehmann die natuurlijk prima geslapen heeft...

Jan Willem van JT Buitensport begroet ons deze ochtend met een grote glimlach en veel enthousiasme. Zijn kwaliteiten blijken enkele minuten later als hem duidelijk wordt dat de 1:25000 kaarten een afwijking in de schaal hebben. Deze fout maakt intekenen wel erg lastig en ruim voor de start zijn alle kaarten gekopieerd op een juiste schaal. Grote klasse.

Tja en dan is de start om 9:00 klokslag. Routeboek ontvangen, coordinaten intekenen, route bepalen... Eerste onderdeel is de run-bike. Eerste puntje is supersnel en goed gevonden... Wat heerlijk is het om onderdeel uit te maken van een gesmeerd team!! Joepie heerlijk bezig, dit is waar je graag voor wilt trainen en wat het zo leuk maakt. Om ons heen zijn nog 2 andere teams. Dan gebeurt er iets vreemds: ineens knippen ze voor ons hun knipkaarten (dat gebeurt natuurlijk wel vaker) maar dat is op een plek die wij absoluut niet verwachtten!! Wij hadden dit punt in een ander coordinaatvak ingetekend, omdat we (lees: ik) de vakken verkeerd genummerd hadden. Een groot geluk bij een ongeluk dus! Een snelle check leert ons dat dit het enige foute vak was, maar we zijn toch enigzins van de wijs.

Inga, die dit stuk navigeert, herstelt zich gelukkig snel en we gaan volle vaart door. De punten run-bike zijn snel gevonden en we mogen beginnen aan de MTB-etappe. De route gaat veel over de weg en stiekem ben ik daar erg blij om. We worden ingehaald door Wouter-Dirk en Arjen. Terwijl wij al hijgend de heuvel proberen te beklimmen, kan Wodi het niet nalaten een beetje met ons te flirten. Waar hij die energie vandaan haalt is ons een raadsel...

Die energie kan hij blijkbaar beter op een andere manier inzetten ;-) in volle vaart fietsen ze langs het volgende CP, welke wij snel knippen, en doorrijden. Tja dat moeten we natuurlijk horen als ze ons vervolgens weer inhalen!!

In de volgende loopetappe blijken de kaart en ik niet op een lijn te zijn. Een punt van een vorige wedstrijd hangt bijna op de plek waar wij een CP verwachten en we twijfelen. Het zou echt 400 meter verderop moeten liggen. Toch maar knippen (voor het geval de organisatie het verkeerd heeft) en doorlopen naar het juiste punt... Na enig zoeken en ook weer een beetje geluk van een ander team (ahum) vinden we het juiste punt, knippen, doorrennen, en weer op de fiets.

Haasje over met de teams van Malheur, 2 sterke mixed teams die we graag achter ons willen laten maar ze gaan wel erg snel!! Het haasje-over met het team van Wodi blijft ons boeien en we komen aan op de klim-special-task. Na veel sleurwerk door naar de volgende loop-orientatie. We zijn hier nog niet aan begonnen of we komen de SALOMON rakkers tegen: wat gaan die rete-snel! De punten zijn hier goed te vinden (zolang je weet waar je bent) en terug de fietsen op.

Inga lijkt net uit bed te zijn gestapt en waar ze de energie vandaan haalt... Geen idee maar ik kan haar maar nipt bijhouden. Het hoogteparcours van vorig jaar was ook dit jaar weer onderdeel van het programma. Inga mag aan de bak en ik kan een beetje op adem komen. Daar krijg ik een beeld van het veld voor ons, we zijn op dat moment het vierde mixed team en een podium plek zit er waarschijnlijk niet in. De strijd gaat op dat moment tussen ons en een van de Malheur Teams.

Verder fietsen en boogschieten. Inga doet haar goede score (en de HBSV Reineveld) eer aan en schiet de tweede pijl overtuigend raak. Geen strafrondje dit keer en haar grijns spreekt boekdelen.

Bij de volgende special is die snel verdwenen... een van ons mag 300 meter zwemmen in ijskoud water. Tja ook dat mag de snelste zwemmer doen en ik ben blij dat deze eer aan mij voorbij gaat...

Nog een kleine 3 km en dan zijn we bij de finish!! Moe en voldaan arriveren we daar... Om er achter te komen dat we (1) de titel niet geprolongeerd hebben, (2) uberhaupt niet op het podium staan maar (3) dat we super trots zijn om als 6e team, na 4 andere mixed teams, gefinished te zijn!! Malheur: 2 seconden verschil op 8 uur racetijd: super gedaan!! Ook JT Buitensport: wat een leuke race, geen buikschuif-worstgooi feesten dit jaar, maar we hebben super genoten...

Female Adventure Sports Team
Resultaat: 5e mixed, 6e overall