Na veel gepraat en beloof is het zover, Jasper en ik gaan een adventurerace starten. En dan niet zomaar een: Een adventurerace met survivalrunhindernissen en IQ-opdrachten. Brent en Patrick doen ook mee en er is direct sprake van gezonde concurrentie onderling. 's Ochtend begint het festijn met een stille briefing: op verschillende schermen wordt informatie getoond. Bij sommige zaken is direct duidelijk hoe je de info om kunt zetten in race aanwijzingen, andere zullen pas tijdens de race duidelijk worden. Veel geschrijf en gedenk later, nog even vaseline smeren, en dan zijn we klaar om ons naar de start te begeven.
Met een mager zonnetje en ijs op de sloot staan we aan de start. Het eerste onderdeel is een afgezet parcourtje rennen, dwars door meerdere sloten. Het water is ijs en ijskoud, maar de adrenaline is voldoende hoog om het niet te voelen. Ongeveer een uur later staan we bij de fietsen en proberen we al bibberend droge kleren aan te trekken.
Daarna stappen we op de fiets, die de dag ervoor nog een spoedreparatie heeft gekregen van Hans Struijk fietsen. Gelukkig, want anders had ik ergens nog snel een fiets moeten lenen! Aan de hand van aanwijzingen ontleend aan de Donald Duck volgen we een parcours. Helaas zien wij vrij snel iets over het hoofd, waardoor we veel tijd verliezen en meteen uit de wedstrijd liggen. Even zijn we daar van onder de indruk en balen we. Maar gelukkig kunnen Jasper en ik niet lang gedemotiveerd blijven en de lach is snel weer terug.
We racen verder alsof we vooraan in het veld liggen... En dan krijgen we een lekke band... Zo snel is nog nooit een band verwisseld en we gaan lekker door. Jasper verbaast me een aantal maal met zijn fotografisch geheugen. Een blik op de kaart en twee kruisingen later kan hij me nog steeds vertellen waar we heen moeten! Als hij serieus zich op deze sport zou storten, dan kan de rest zijn borst nat maken!!
Een ruime zeven uur later zijn we bij het laatste onderdeel. Een mega apehang over het water. Die kon ik nog herinneren van vorig jaar! Pff de laatste krachtinspanning en dan zijn we over de finish.
Een tijdje later komen ook Patrick en Brent aan, die blijken vrijwel alle CP's te hebben gehaald. Alleen het pijltje schieten is niet goed gegaan. En bij de prijsuitreiking bleek dat er niemand hoger heeft gescoord! Het debuut "Bite our Dust" was dus een succes... De podiumplek was voor hun!